عمليات اندلس بود كه پس از آن سراسر جهان اسلام را فراگرفت. بنابراين مى‌توان نبرد زلاقه را آغاز سرنوشت‌ساز جنگهاى صليبى برشمرد.
١. وضعيت عمومى‌ الف. اوضاع در جبهه‌هاى اسلامى‌ مسلمانان در قرن دهم ميلادى نيروى بزرگى را در اسپانيا مقابل مسيحيت تشكيل مى‌دادند.
مسيحيان هر شهرى را كه پيش از آن گرفته بودند از دست دادند. در نيمه اين سده، عبدالرحمن سوم (٢٧٨- ٣٥٠/ ٨٩١- ٩٦١) رئيس بلامنازع شبه‌جزيره بود. مرگ وى موجب اندكى آسايش و آرامش گرديد؛ چرا كه جانشين وى يعنى حكم دوم- مستنصر (٣٠٢- ٣٦٦/ ٩١٤- ٩٧٦) به پيكار با فاطميان و ادريسيان در مراكش و مغرب شهرت داشت. به هر حال وى پس از درگذشت وزير «محمد بن ابى‌عامر» معروف به منصور بر اوضاع مسلط شد. منصور مرد پيكار و جهاد بود. «جنگهاى او به بيش از پنجاه نبرد بالغ مى‌شود. فتوح بسيارى داشت.
بيشتر وقتها در سال در كمتر از دو جنگ شركت نمى‌كرد. جنگ «شنت ياقب» او از همه پرآوازه‌تر است. او تنها بيست هزار جنگجوى مزدور در سپاه خويش داشت». «١» «ليون» مهم‌ترين مملكت مسيحى در اسپانيا بود؛ كه مورد تهاجم منصور قرار گرفت. در سال ٩٨١ م منصور بر سموره «٢» در جنوب ليون چيره شد و در سال ٩٩٦ م خود ليون را ويران ساخت.