ظاهر گشته آن را مدت دو ماه كامل محاصره كردند. اين شهر به دست آلمانها نماند و عثمانيها نيز پس از ١٤٥ سال استفاده از آن به عنوان پايگاه حكومت عثمانى در مجارستان آن را ترك گفتند.
ونيزيها از شكست عثمانيها استفاده كرده و در سال ١٦٨٧ م آتن را به اشغال خود درآوردند، ولى عثمانيها آنان را در سال بعد بيرون راندند. لهستانيها ميان سالهاى ١٦٨٤ تا ١٦٨٧ م براى بازپس‌گيرى كامنگ كوشيدند ولى توفيقى كسب نكردند. روسيه نيز به جمع كشورهاى متحد پيوست، اما تلاش اين كشور براى تصرف شبه جزيره قرم با شكست كامل روبه‌رو گرديد.
٣. نتايج محاصره وين‌ الف. نتايج سياسى‌ پس از آنكه خبر شكست ارتش عثمانى به فرماندهى رسيد درصدد انتقام برآمد و نيروهايش را در سال ١٦٨٧ م بر ضد نيروهاى متح روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى ٢٣٩ ١. قبرس در گذر تاريخ ص : ٢٣٩ د در موهاگ «موهاكس» «١» مجارستان وارد ميدان كرد.
اما اين بار نيز نيروهاى عثمانى شكستى سخت‌تر از پيش خوردند. در پى آن انقلابى بروز كرد كه دامنه‌اش تا پايتخت (استانبول) كشيده شد. در كنگره علما كه در ٨ تشرين دوم (نوامبر) در اياصوفيه تشكيل گرديد تصميم به خلع سلطان محمد چهارم گرفته شد و به توصيه مصطفى پسر احمد كوپرلى، نايب صدر اعظم، برادرش سليمان دوم به جاى او تعيين گرديد. در تابستان سال بعد نيروهاى امپراتورى به بلگراد حمله كردند و در تهاجم ٦ سپتامبر ١٦٨٨ م آن را به تصرف درآوردند.
دربار امپراتورى از مدتها پيش در صدد تهيه طرحهاى اخراج عثمانيها از سر تاسر اروپا برآمده بود. اما عثمانيها موفق شده بودند بار ديگر نيروهايشان را در نوامبر ١٦٨٩ م گرد آورند؛ و اين هنگامى بود كه پس از شكست سخت نيروهاى عثمانى در نيچ «٢» رياست حكومت به صدر اعظم جديد يعنى مصطفى پسر احمد كوپريلى رسيد. صدر اعظم مصطفى نيروها را تجديد سازمان كرد و بخت با او يار بود كه توانست در ٨ تشرين اول (اكتبر) ١٦٩٠ م بلگراد را بازپس گيرد.