كه براى تظاهر به نيكوكارى وسيله‌اى اين همه ارزان پيدا كرده بود، در خواست كه تنى چند را نيز بدو بخشند. هفتصد تن ديگر به خاطر او و پانصد تن به احترام باليان آزاد شدند. آنگاه صلاح الدين اعلام كرد كه خود كليه بانوان و مردان سالخورده را خواهد بخشود. بانوانى كه فديه‌شان داده شده بود، با ديدگان گريان به پيشگاه شاه آمدند و گفتند كه بى‌شوهر و برادر كجا مى‌توانند رفت- چون همه يا كشته و يا اسير شده بودند- صلاح‌الدين قول داد همه شوهران اسير را آزاد گذارد و از خزانه خاص خويش به هر زن بيوه و كودك يتيم فراخور شأنى كه داشت هديه‌اى عطا كرد. مهربانى و شفقت اين مرد درست نقطه مقابل- نامردميهايى بود كه از نخستين مجاهدان فاتح صليب سر زد» «١».
همو در جاى ديگر درباره شخصيت صلاح‌الدين مى‌نويسد: «چه اينكه كاميابيهاى او را پاسخ اجتناب‌ناپذير جهان اسلام به هماوردجويى فرنگان تجاوزكار بدانيم و چه اينكه آن را زائيده دورانديشى اميران بزرگى كه قبل از او برخاستند و چه اينكه به حساب كشاكشها و خامكاريهاى ابلهانه فرنگان ياشخصيت بارز شخص وى بگذاريم، در اين نكته جاى هيچ شكى نيست كه او توانست روح و قدرت خاوريان را به منصّه ظهور رساند. در شاخهاى حطين و بر دروازه‌هاى اورشليم انتقام شكست مجاهدان از نخستين جنگاوران صليب گرفته شد.
صلاح‌الدين نشان داده بود كه يك انسان شريف، تاج پيروزى را چگونه بر سر مى‌گذارد» «٢».