و به اين ترتيب قدرت و نفوذشان رو به فزونى مى‌نهاد. چنان كه پس از كشته شدن راميروى يكم، پادشاه آراگون، «١» در جنگ با مسلمانان، اروپا به هيجان در آمد و پاپ الكساندر دوم بى‌درنگ فتوا داد گناهان كسانى كه در اسپانيا در راه صليب مى‌جنگند مورد بخشايش قرار خواهد گرفت؛ وخود او براى ادامه كار راميرو به گردآورى سرباز پرداخت. به اين ترتيب لشكركشيهاى مكرر مسيحيان اروپاى غربى به اندلس به تدريج ايده «جهاد مقدس» را در ميان ملل عيسوى تقويت كرد. و اولياى كليسا نيز با مشاهده زمينه‌هاى لازم براى حركت شاهزادگان اروپايى براى شركت در جنگ، زير تأثير انگيزه‌هاى مذهبى و دنيوى، فرصت را مغتنم شمرده وپس از تضعيف مسلمانان در اسپانيا نيروى مسيحيان را به سوى مرزهاى جهان عيسوى بسيج كرد «٢».
٣. بشارت ظهور مجدد مسيح‌ اربابان كليسا علاوه بر نفوذى كه در عرصه سياسى اروپا پيدا كرده بودند، در ميان عامه مردم نيز از تأثير سخن فراوانى برخوردار بودند. آنان با استفاده از عقيده وهمى فرا رسيدن زمان ظهور دوباره مسيح، مردم را به پاك شدن از گناه و آزاد ساختن سرزمين قدس از دست مسلمانان تشويق مى‌كردند.
زير تأثير اين تبليغات، عيسويان قرون وسطا معتقد بودند زمان ظهور دوباره حضرت عيسى فرا رسيده و بر خود فرض مى‌دانستند كه تا فرصت باقى است استغفار نموده و به انجام كارهاى نيك كمر بندد. كليسا، زيارت را كفاره گناهان مى‌شمرد و پيشگوييهاى مكرر مى‌گفت كه بايستى پيش از بازگشت حضرت عيسى (ع) ارض قدس را از چنگ بى‌دينان به در آورد.