تحريك عوام الناس پرداختند. اروپاييان اينك در دو جبهه با مسلمانان مى‌جنگيدند؛ يكى اسپانيا و ديگرى فلسطين. جبهه اسپانيا با تهاجم مرابطون «١» زير فشار قرار داشت و اوضاع فلسطين پس از سقوط رها به شدت رو به وخامت نهاده بود. در نتيجه تبليغاتِ جنگ طلبان، موج دوم حركت صليبيها، كه پادشاهان آلمان و فرانسه فرماندهى آنها را به دست داشتند، به سوى آسياى صغير آغاز گرديد «٢».
در همين دوران اوضاع سياسى آسياى صغير نيز بسيار آشفته گرديده بود. سقوط دولت دانشمنديه «٣» موجب شده بود كه ديگر حكمرانهاى منطقه بر خاكشان چشم بدوزند.
امپراتورى بيزانس نيز كه از سوى تركان به شدت احساس ناامنى مى‌كرد، پيغام فرستاده از ممالك اروپايى كمك خواسته بود. اين اوضاع آشفته در ممالك اسلامى، چشم انداز پيروزى را براى صليبيها نيك جلوه مى‌داد؛ اما واقعيت چيزى‌ نگاهى نو به جنگهاى صليبى ٨٨ جنگ پنجم ص : ٨٨ جز اين را اثبات كرد. آلمانها كه پيش‌تر از فرانسويهابه سوى شرق در حركت بودند در عبور از قلمرو امپراتورى بيزانس چنان رفتار ناپسند و وحشيانه‌اى از خود نشان دادند كه امپراتور ناگزير شد كسانى را با آنان همراه سازد،