نگاهى نو به جنگهاى صليبى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

نگاهى نو به جنگهاى صليبى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ١٧٦

بارى، مشاهده اين همه قضاياى ناعادلانه و برداشت نادرست از اسلام و طرح و نقشه براى ريشه‌كن ساختن اين دين مبين ما را هر چه بيش‌تر به صداقت سخن خداوند در قرآن كريم رهنمون مى‌گردد كه درباره خواست باطنى و آرزوى قلبى يهوديان و مسيحيان مى‌فرمايد:
يهوديان و ترسايان هرگز از تو راضى نخواهند شد مگر اينكه از آيين‌شان پيروى كنى. بگو:
هدايت هدايت الهى است و اگر از هوا و هوس آنها پيروى كنى، بعد از آنكه آگاه شدى، ديگر از جانب خدا، يار و ياورى نخواهى داشت «١».
آيه شريفه حاكى از آن است كه طرح و نقشه از ميان برداشتن و نابودسازى اسلام از سوى يهوديان و مسيحيان پيشينه‌اى به اندازه عمر خود اسلام دارد و به آغاز دعوت اسلامى باز مى‌گردد و اين تصميم چيزى نبود كه پس از تصرف قلمرو سياسى و جغرافياى اهل كتاب به ويژه مسيحيان گرفته شده باشد، بلكه تاريخ پيدايى ايده مخالفت و ضديت با اسلام به هر قيمت و هر صورت ممكن، به آغاز ظهور پيامبر (ص) و نزول قرآن كريم باز مى‌گردد.
يهوديان و مسيحيان در دوران حضور پيامبر (ص) در مدينه، درست همانند مشركان در مكّه، از آن حضرت مى‌خواستند كه دست از اسلام بردارد و به كيش آنان درآيد. آنان هيچ‌گاه حاضر نبودند كه با پيامبر (ص) به عنوان رقيبى برابر وارد گفت و گو شوند، بلكه خود و آيين خود را برتر مى‌دانستند «٢» و به چيزى جز اينكه مسلمانان دست از ايمان خويش بردارند رضايت نمى‌دادند، حتى اگر به كفر باز مى‌گشتند. قرآن كريم درباره نقشه‌هايى كه اهل كتاب براى مسلمانان در سر مى‌پروراندند مى‌فرمايد: