بدون ترديد چنانچه پاپها و پادشاهان اروپايى در اين هدف خود يعنى مسيحى كردن مغولان به موفقيت مى‌رسيدند، پيروزى بزرگى بهره آنان مى‌گرديد. ولى چنين نشد. زيرا كه از آن سوى مغولان نيز اميدوار بودند كه روزى بتوانند پادشاهان اروپايى را زير فرمان خودشان درآوردند و فتوحاتشان را كامل گردانند.
نخستين گزارش همكارى ميان مسيحيان و مغولان به دوران هولاكو باز مى‌گردد.
هولاكو خان مغول كه مأموريت فتح ايران را يافت، مادر و همسرى مسيحى و پيرو فرقه نسطورى داشت و همين امر موجب شد كه به مسيحيان تمايل پيدا كند و بر مسلمانان سخت بگيرد. صليبيها در خاور نزديك و غرب اروپا نيز فرصت خوبى يافتند كه مغولان را مسيحى كنند. به اين منظور با آنها تماس گرفتند و آنان را بر ضد مسلمانان به انگيزش در آوردند. در منابع معاصر با صليبيها دلايلى وجود دارد كه ثابت مى‌كند پادشاه ارمنييه كوچك «١» مسيحى بود و با هولاكو ارتباط برقرار كرد و طرح حمله به سرزمين شام و گرفتن بيت المقدس از مسلمانان و سپردن آن به مسيحيان را پى ريخت. «٢» هولاكو خان موفق شد در مارس سال ١٢٦٠ م دمشق را به تصرف در آورد و پس از آن استيلاى مغولان بر باقيمانده سرزمين شام در هفته‌هاى بعد انجام پذيرفت و از اين هنگام دور مصر فرا رسيد «٣».
در مصر، «مظفر قُطُز» «٤» به حكومت رسيده بود و مغولان او را تهديد كرده خواستار تسليم او گشتند. اما او به اين تهديدها توجّهى نكرد و پس از كشتن چهار فرستاده مغول سرهايشان‌