امپراتور فردريك دوم «١»، از سوى پاپ تكفير گرديد و او نيز براى رفع اين تكفير راه شرق را در پيش گرفت. او به جاى جنگيدن با مسلمانان با آنها وارد گفت و گو شد و با مهارت خود بيت المقدس را از سلطان مصر (ملك كامل ايوبى) باز پس گرفت و با او پيمان اتحاد بست. اما اين سياست موجب اعتراضهاى فراوان گرديد و بار ديگر جنگ در سرزمين قدس در گرفت.
بلافاصله پس از مرگ كامل نيروهاى فرانسوى عازم جنگ با مسلمانان گشتند و ملك صالح- جانشين كامل- چاره‌اى جز جنگيدن با آنها نديد. سرانجام در سال ١٢٤٤ م بيت المقدس به دست مسلمانان افتاد و نزديك به هفتصد سال (تا ١٩١٧ م) در دست آنان باقى ماند «٢».
جنگ هفتم (٦٥٢- ٦٤٦ ه/ ٥٤- ١٢٤٨ م)
پس از استيلاى خوارزمشاهيان «٣» بر بيت المقدس به سال ١٢٤٤ م، بار ديگر صليبيها به انگيزش در آمدند و لويى نهم، پادشاه فرانسه در سال ١٢٤٨ م آهنگ مصر كرد «٤». او در وهله‌