كه پاى شاميان را به آنجا گشود و سرانجام موجب ظهور صلاح الدين ايوبى و تسلط وى بر مصر گرديد.
صلاح‌الدين ايوبى (٥٣٢- ٥٨٩ ه/ ١١٣٨- ١١٩٣)
صلاح الدين يوسف بن ايوب ملقب به الملك الناصر، بنيانگذار سلسله ايوبى و قهرمان بزرگ جنگهاى صليبى است. او دوران كودكى و جوانى را همراه پدرش در خدمت نور الدين زنگى سپرى كرد و در ٢٧ سالگى همراه عمويش، اسدالدين شير كوه، به مصر عزيمت كرد.
اما داستان عزيمت شير كوه- كه او را نيز بايد يكى از قهرمانان جنگهاى صليبى به شمار آورد- از اين قرار بود كه منازعه ميان دو تن از رجال سياسى به نامهاى ضرغام و شاور در مصر بر سر منصب وزارت فاطميان، موجب گرديد كه ضرغام از صليبيها و شاور از نورالدين كمك بگيرد. ضرغام جزيه‌اى يك ساله را به صليبيها پيشنهاد داد، در حالى كه پيشنهاد شاور به نور الدين پرداخت ١٣ خراج مصر در مقابل اين كمك بود.
نور الدين از اين پيشنهاد به طمع افتاد و اسدالدين شير كوه را كه در اين هنگام ولايت حمص را به اقطاع «١» داشت به يارى او فرستاد. در اين سفر شير كوه برادر زاده جوانش يعنى صلاح الدين ايوبى نيز وى را همراهى مى‌كرد.
سپاه نورالدين در ربيع سال ٥٥٩ ه/ ١١٦٤ م به بلبيس رسيد و در آنجا با سپاه فاطميان به فرماندهى ضرغام درگير شد. جنگ با شكست و قتل ضرغام پايان يافت و پس از آن شاور بلافاصله عهده‌دار وزارت شد. اما وى از عهدى كه با نورالدين كرده بود سرباز زد و از ورود شير كوه به قاهره نيز جلوگيرى كرد. «٢» پس از آن اسدالدين دو نوبت ديگر نيز به مصر لشكر كشيد و در طى همين دوران زندگى را بدورد گفت. لشكركشيهاى اسدالدين به مصر حايز اهميت بسيار است، زيرا در نهايت موجبات اتحاد مصر و شام و در نتيجه آزادى اورشليم را فراهم آورد. به اعتقاد رانسيمان، شيركوه نخستين كسى در جهان اسلام بود كه به فراست دريافت براى آزادى فلسطين نخست‌