١٣. حجاب را بايد از نگاهى نو به جنگهاى صليبى ١٩٠ فهرست منابع‌ زنان برداشت و جوانان را از اين راه به فساد كشانيد.
١٤. بايد پيشنمازها را فاسق جلوه دهيم و به اين ترتيب نمازهاى جماعت را به تعطيلى بكشانيم.
١٥. بايد قبور بزرگان را كه كانون توجه مسلمانان است ويران كنيم.
١٦. بايد در نسب سادات و اهل بيت پيامبر (ص) تشكيك ايجاد كنيم و عمامه‌ها را از سر مردان دين و سادات برداريم.
١٧. حسينيه‌ها بايد ويران گردد.
١٨. مردم بايد آزاد بار بيايند و امر به معروف و نهى از منكر تعطيل گردد.
١٩. به تعدد زوجات و تعدد فرزندان پايان داده شود.
٢٠. از تبليغات اسلامى جلوگيرى شود تا مردم اسلام را مخصوص اعراب بدانند.
٢١. امور خيريه از نهادهاى مردمى گرفته و به دولت سپرده شود.
٢٢. قرآن دستكارى شود و از اعتبار بيفتد «١».
به حق بايد گفت كه جهان مسيحيت در اين كوشش خود بسيار كامروا بوده و موفق شده است كه چند گانگى و پراكندگى را بر ملل اسلامى حكمفرما سازد، مردم را تا اندازه‌اى نسبت به مبادى و آداب دينى بى‌اعتنا گرداند و حريمها را بشكند. مسلمانان كه روزگارى خود را تنها به چند مركز خلافتى منسوب مى‌دانستند، اينك در چارچوب كشورهايى پراكنده محصور گشته‌اند و مواضع نزاع چنان در ميان آنها فراوان است كه اميد به هر گونه اتحاد و يكپارچگى را از ميان برده است. اما نه! رؤياى شيرين گذشته افتخارآميز، همچنان روح انسان مسلمان را مى‌نوازد، توسن خيال برترى جهانى او را در پهنه تاريخ پر فراز و نشيبش به جولان در مى‌آورد، قلبش را در آرزوى شكفتن گل يگانگى به تپش در مى‌آورد و زبان او را به سر دادن شعار وحدت آفرين «الله اكبر» گويا مى‌سازد. عوامل و سمبلهاى وحدت هنوز هم در جوامع اسلامى موجودند: تلاوت قرآن كريم روحيه‌اى واحد را به آنان القا مى‌كند، اوقات شبانه‌روز بيش‌ترشان طبق وقت نماز تنظيم مى‌گردد و شمار بسيارى از آنها همه ساله در موسم حج با