فصل نهم: اسلام و مسيحيت، ديدگاههاى متقابل‌ با وجود نرمشى كه مسيحيان پس از ظهور اسلام در قبال مسلمانان از خود نشان دادند، با آغاز گسترش اسلام و تصرف قلمرو مسيحيت، پيروان اين دو دين آسمانى وارد مبارزه‌اى تاريخى گشتند. گستره اين مبارزه جنبه‌هاى گوناگون زندگى طرفين را زير تأثير قرار داده كه بارزترين نمود آن رويارويى نظامى مسلمانان و مسيحيان در سرزمينهاى اندلس (اسپانيا) و خاورميانه به ويژه فلسطين است. بى‌گمان ريشه اين درگيرى را بايد در نگرش اعتقادى طرفين نسبت به يكديگر جست و جو كرد؛ زيرا به گواهى تاريخ، باورهاى دينى در روند اين منازعه نقشى سرنوشت ساز و انكارناپذير داشته است. نوشته حاضر نوع نگرش و برخورد هر يك از طرفين را نسبت به ديگرى به بررسى گذاشته و به ويژه سير تحوّل نگرش مسيحيت نسبت به اسلام، پيامبر (ص) و قرآن را، به اندازه توان، باز نموده است.
مسيحيت از ديدگاه قرآن‌ پس از بيان اين مقدمه كوتاه نخست به سراغ قرآن كريم مى‌رويم و ديدگاههاى اين كتاب شريف را در باره اهل كتاب و از جمله مسيحيت مورد بررسى قرار مى‌دهيم؛ زيرا قرآن كريم روشن‌ترين بيانها را در باره اهل كتاب در بر دارد و در مواردى فراوان آنان را مورد خطاب قرار داده ضمن بيان خطاها و انحرافهايشان از آنها خواسته است كه به آيه‌هاى الهى كفر نورزند، حق و باطل را به هم در نياميزند، مانع پيشرفت دين خدا نشوند، در دين خدا غلوّ نكنند، به فرمان خدا كه در تورات و انجيل آمده گردن نهند و آخرين پيامهاى خداوند را با گوش جان بشنوند.