فصل هشتم: صليبيها و ايران‌ نبودن مرز مشترك ميان ايران و اروپا، در نگاه نخست، ممكن است اين پرسش انكارآميز را در ذهن ايجاد كند كه جنگهاى صليبى با ايران چه ارتباطى مى‌تواند داشته باشد؟ اما بررسى وقايع تاريخ جنگهاى صليبى، تاريخ تبشير مسيحيت و نيز تاريخ روابط ايران و اروپا نشان مى‌دهد كه مسيحيان اروپايى با انگيزه مبارزه با اسلام و دستيابى به هدفهاى استعمارى خويش آهنگ ايران زمين كردند تا هم منابع اقتصادى ما را چپاول كنند و هم در مبارزه با دشمن قدرتمند خود يعنى دولت عثمانى، با زمامداران ايران همدست گردند. به علاوه اينكه مبشّران مسيحى پيوسته در ايران، همانند ديگر كشورهاى اسلامى، سرگرم فعاليت تبليغى و نيز كوششهاى سياسى بوده‌اند؛ كه به نوبه خود نوعى مبارزه فرهنگى بر ضد ملّتهاى اسلامى و از جمله ايران محسوب مى‌گردد.
ورود صليبيها به ايران‌ فرمانروايان آسياى صغير موسوم به «سلاجقه روم» «١»- كه شاخه‌اى از سلاجقه ايران به شمار مى‌رفتند- نخستين كسانى بودند كه در برابر تهاجم سنگين صليبيها به دفاع پرداختند و آهنگ پيشروى آنهارا كند كردند. اما با وجود ايرانى بودن اين فرمانروايان، در دوران جنگهاى صليبى، نه پادشاهان ايران خود را موظف به پشتيبانى از آنها مى‌دانستند و نه مردم ايران خود