نگاهى نو به جنگهاى صليبى
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

نگاهى نو به جنگهاى صليبى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ١١

جنگهاى صليبى به اختصار روايت گرديده است. موضوع فصل ششم جنگهاى صليبى در دوران امپراتورى عثمانى است و فصل هفتم پيامدهاى جنگهاى صليبى را به تصوير مى‌كشد. فصل هشتم به موضوع بسيار مهم صليبيها و ايران اختصاص دارد و طى آن نشان داده شده است كه دامنه جنگهاى صليبى به سرزمينهاى فلسطين، شام و مصر محدود نبوده، بلكه به سرزمين ايران كه از جايگاه استراتژيكى مهمى برخوردار است نيز كشيده شده است.
فصل نهم اندكى با فصول پيشين اختلاف سياق دارد و تاريخ منازعه فرهنگى صليبيها و مسلمانان را به رشته بحث كشيده است.
لازم به يادآورى است كه در اين پژوهش به جنگهاى صليبى از منظر اسلامى و شرقى نگريسته شده و حوادث مربوط به داخله كشورهاى اروپايى در طول اين جنگها مورد توجه نبوده است. نكته ديگر اينكه نگارنده كوشيده است تا با طرح مباحث مرتبط با ايران در دوران جنگهاى صليبى، ريشه‌هاى تاريخى حوادث اخير منطقه خاور ميانه و به ويژه خليج فارس را بازشناسى و وضعيت كنونى روابط- ايران و غرب به ويژه آمريكا را تا جاى ممكن، با توجه به گذشته تبيين كند.
نويسنده ضمن اعتراف به كاستيهاى فراوان كار خويش اميدوار است كه گامى هر چند كوچك اما اصولى برداشته باشد و از خوانندگان بزرگوار و عزيزى كه كاستيهاى نوشته‌اش را گوشزد كنند صميمانه سپاسگزارى مى‌كند. به حكم قاعده «آن كس كه آفريدگان را سپاس نگزارد، آفريدگار را سپاس نگزارده است» برخود لازم مى‌دانم از سروران گرامى آقايان دكتر محمد رضا احمدى- به خاطر مطالعه دقيق نوشته و ارائه پيشنهادهاى بسيار ارزشمند- و حجت‌الاسلام والمسلمين عبداللّهى به دليل نقش سازنده‌اى كه در پيدايى اين اثر داشته‌اند تشكر و قدردانى كنم.
خدايا چنان كن سرانجام كار تو خوشنود باشى و ما رستگار ع- بينش‌