فصل ششم: جنگهاى صليبى در دوران عثمانى‌ جنگهاى صليبى به مفهوم خاص آن يعنى حمله اروپائيان به سواحل شرقى مديترانه، به منظور آزاد سازى اورشليم، به سال ١٢٩١ م با سقوط آخرين پايگاه نظامى صليبيها يعنى بندر عكا پايان پذيرفت «١». ولى اين جنگها به مفهوم عام خودش يعنى جنگ ميان مسلمانان و مسيحيان همچنان ادامه يافت و تا روزگار كنونى نيز ادامه دارد. پس از قدرت يافتن تركهاى عثمانى «٢» و تشكيل امپراتورى بزرگشان در آسياى صغير و شبه جزيره بالكان «٣»، دور ديگرى از جنگهاى صليبى آغاز گرديد؛ با اين تفاوت كه بر خلاف جنگهاى پيشين كه طى آنها مسلمانان موضع تدافعى داشتند، اينك موضع تهاجمى گرفته بودند و مسيحيان بايد در سرزمين خودشان به دفاع مى‌پرداختند.