«مَنْ يُطِعِ الرَّسوُلَ فَقَدْ اطاعَ اللَّهَ» «١» كسى كه از پيامبر اطاعت كند، اطاعت خدا كرده است.
پيامبراكرم (ص) در احاديث متعددى به اطاعت از اهل بيت (ع) دستور داده است. در حديث معروف ثقلين كه در نزد شيعه و سنى معتبر است، فرمان داده تا به همراه قرآن به اهل‌بيت (ع) تمسك جسته شود. پيامبر در حديث ديگرى مى‌فرمايد:
«كُلَّ ما لَمْ يَخْرُجْ مِنْ هذا الْبَيْتِ فَهُوَ باطِلٌ» «٢» هرآنچه كه از اهل بيت من صادر نشده باشد، باطل است.
استفاده از سنت معصومين (ع) در قانونگذارى اهميت بسزايى دارد؛ زيرا نص قرآن در مسائل حقوقى كم است و بعكس، در احاديث، مسائل حقوقى بسيار ديده مى‌شود. «٣» ج- عقل‌ انسانها با توجه به فطرت پاك خود مى‌توانند نظر شارع را در نيكى يابدى برخى از اعمال كشف كنند؛ يعنى، حتىّ اگر پيامبر (ص) هم نيامده و يا كتابى نازل نشده باشد، برخى از مسائل مانند خوبى عدل و بدى ظلم را همه مى‌توانند درك كنند.
از نظر دانشمندان اصول، در يافتهاى عقل دو گونه است: آنچه كه عقل، بطور مستقل حسن و قبح آن را درك مى‌كند كه مستقلات عقليه ناميده مى‌شود وآنچه كه عقل آن را باتوجه به حكم شارع به عنوان واجب يا حرام درك مى‌كند، مانند مقدمه واجب كه غير مستقلات عقليه ناميده مى‌شود. «٤» چون احكام شرعى، تابع مصالح و مفاسد واقعى موضوعات و متعلقات آنها مى‌باشد و عقل نيز مى‌تواند مصالح و مفاسد را درك كند. بين حكم عقل و حكم شرع ملازمه است و گفته مى‌شود: «كل ما حكم به العقل حكم به الشرع».