يَشاءُ وَاللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ» «١» مؤمنان كسانى هستند كه در راه خدا پيكار مى‌كنند و از سرزنش سرزنش كنندگان نمى‌ترسند، اين فضل خداست و به هر كه بخواهد، مى‌دهد.
٢- «انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلُونَ فى‌ سَبيلِهِ صَفًّا كَانَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصُ» «٢» خداوند آنهايى را كه در راه خدا پيكار مى‌كنند و مانند سدّى آهنين، در مقابل دشمن ايستادگى مى‌نمايند، دوست مى‌دارد.
امير مؤمنان على (ع) در يكى از خطبه‌هاى نهج‌البلاغه مى‌فرمايد:
«فِانَّ الْجِهادَ بابٌ مِنْ ابْوابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ اولِيائِهِ وَ هُوَ لِباسُ التَّقْوى وَدِرْعُ اللَّهِ الْحَصينَةُ وَ جُنَّتَهُ الْوَثيقَةُ، فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ الْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ وَ شَمْلَةَ الْبَلاءِ ...» «٣» «جهاد» درى از درهاى بهشت است كه خدا آن را به روى دوستان خاص خود گشوده است و آن لباس تقوا وزره محكم حق تعالى و سپر محكم اوست هر كه از روى ميل و رغبت، جهاد را ترك كند، خداوند جامه ذلت و خوارى به او بپوشاند، و مشمول بلا گردد.
انواع جهاد ١- جهاد ابتدايى و آن عبارت است از جهاد با كفّار در راه گسترش اسلام و اعتلاى كلمه حق. چون اين جهاد ابتدا از طرف مسلمانان شروع مى‌شود، جهاد ابتدايى ناميده شده است.
٢- جهاد دفاعى كه عبارت است از پيكار مسلمانان با كفّار، متجاوزان و بغات كه قصد سلطه بركشور مسلمانان يا اسارت آنان يا تجاوز به امور و حريم و ذريه آنان را دارند. «٤»