است و سفير بايد جان و مالش مصون و محفوظ باشد.
روابط ديپلماتيك از ابتداى ظهور اسلام وجود داشته و پيامبر (ص)، نيز براى تبليغ رسالت الهى خود و انجام امور جامعه مسلمانان از آن استفاده كرده است. باگسترش اسلام، روابط ديپلماتيك نيز گسترده و سازمان يافته شد.
نمايندگان و سفرا در حدود اختيارات تفويض شده از سوى ولى امر مسلمين مى‌توانند مذاكره كرده و قرارداد امضا كنند. در صدر اسلام، وظايف مهم سفيران، دعوت به اسلام و مذاكره براى صلح، تبادل اسرا و انعقاد پيمان همكارى و دوستى بوده است.
در نظام ديپلماسى اسلام، مصونيت سفير به شكل روشنى به چشم مى‌خورد. حقوق و مزايايى كه براى سفيران در اسلام در نظر گرفته شده است، غرب مدّعى تمدن پس از چهارده قرن آنها را به عنوان حقوق بشر و حقوق بين الملل پذيرفته است ماجراى مسيلمه كذاب معروف است. او از افرادى بود كه در سال نهم هجرى مسلمان شد و به سرزمين خود برگشت و ادعاى پيامبرى كرد. نامه اى به رسول خدا (ص) نوشت و خود را با پيامبر (ص) در رسالت شريك دانست. سفير مسيلمه نامه را تسليم پيامبر كرد.
حضرت محمد (ص) پس از اطلاع از مضمون نامه از فرستاده مسيلمه (كه قبلا مسلمان شده بود و در آن حال به خاطر اعتقاد به رسالت مسيلمه مرتد محسوب مى‌شد) پرسيد:
شما چه مى‌گوييد؟ او گفت من همان را مى‌گويم كه مسيلمه مى‌گويد. پيامبر (ص) فرمود:
اگر نبود كه سفيران مصونيت دارند، گردن تو را (به علت ارتداد) مى‌زدم. «١» در زمان حكومت اميرالمؤمنين على (ع) معاويه يكى از افراد قبيله بنى عس را نزد امام (ع) فرستاد. حضرت على (ع) پرسيد چه خبر؟ فرستاده گفت: در امانم! امام (ع) فرمود: آرى فرستادگان در امانند و كشته نشوند. «٢» اصل مصونيت نمايندگان سياسى، چه مسلمان و چه كافر، بطور صريح در آراى فقهاى بزرگ به چشم مى‌خورد و مورد قبول واقع شده است. «٣»