«... وَالَّذينَهُمْ لَاماناتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ راعُونَ» «١» و آنان (مؤمنان رستگار) كسانى هستند كه امانتها و پيمانهاى خويش را رعايت مى‌كنند.
پيامبر گرامى اسلام (ص) در باره افراد پيمان شكن فرمود:
«لا دينَ لِمَنْ لا عَهْدَ لَهُ» كسى كه به پيمان خود پايبند نيست، از دين و ايمان بهره‌اى ندارد.
عمل به پيمان، آنقدر اهميّت دارد كه شخصيت طرف معاهده اثرى بر وفاى به عهد ندارد. و بايد به عهد با سرسخت ترين دشمنان نيز پايبند بود، چنانچه قرآن مى‌فرمايد:
«... الَّا الَّذينَ عاهَدْتُمْ عِنْدَالْمَسْجِدِالْحَرامِ فَااسْتَقامُوا لَكُمْ فَاسْتَقيمُوا لَهُمْ» «٢» مگر با آن ان كه نزد مسجدالحرام پيمان بستيد، تا آنان به پيمان خود وفا دارند شما نيزبه پيمان خويش وفادار باشيد.
در سيره عملى پيامبر (ص) در بسيارى از موارد، اجراى اين اصل مهم ديده مى‌شود.
از نمونه‌هاى بارز آن، اقدام پيامبر (ص) در باز گرداندن فراريان از مكه به قريش بر اساس يكى از مواد پيمان صلح حديبيّه بود. «٣» قراردادهايى كه مسلمانان منعقد مى‌كنند، نبايد با مقررات، شؤون، اخلاق‌اسلامى و اصول حاكم بر سياست خارجى مغايرت داشته باشد. اين قراردادها بايد به تاييد ولى‌امر مسلمين يا نماينده او برسد. تعهدات بين‌المللى ممكن است يك جانبه، دوجانبه، چندجانبه، موقت و يا دائم باشد و با اتمام مدت، انجام تعهد، توافق طرفين، فسخ و از بين‌رفتن موضوع، خاتمه يابد.
٤- مصونيت ديپلماتيك‌ امروزه مصونيت ديپلماتها و سفيران در حال جنگ و صلح، داراى اهميت خاصى‌