سياسى يا نظامى مورد نزاع دو يا چند كشور. «١» كشوراسلامى با در نظر گرفتن مصالح امت، مى‌تواند سياست بى‌طرفى و عدم مداخله، بطور كلى و يا در مواردى خاص را در پيش گيرد. كشورهاى غيرمسلمان نيز مى‌توانند در مقابل دارالاسلام چنين وضعيتى داشته باشند. كشورهايى كه پيمان عدم مداخله و بى طرفى با دارالاسلام امضا مى‌كنند، «دارالحياد» ناميده مى‌شوند. «٢» واژه اعتزال در قرآن كريم در موارد مختلفى به كار برده شده، از جمله:
الف- كناره گيرى از مناقشات بى‌ثمر عقيدتى و آن در صورتى است كه صاحبان عقيده ايمان، نتوانند مخالفان را قانع كنند- كه آنان را تحمل كنند- و يا تحمل مناقشات غير منطقى مخالفان براى آنان امكان پذير نباشد. جريان حضرت ابراهيم (ع) حضرت موسى (ع) و اصحاب كهف در قرآن ناظر به همين مورد است. «٣» ب- بى‌طرفى سياسى كه براساس آن كشور اسلامى نمى‌تواند به ضرر كشورهايى كه عليه دارالاسلام يا به نفع دشمنان دارالاسلام موضعى نگرفته‌اند، اقدامى انجام دهد. «٤» قرآن كريم در مورد بى‌طرفى سياسى مى‌فرمايد:
«فَانِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ وَالْقَوْا الَيْكُمُ السَّلَمَ فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبيلًا» «٥» هرگاه از شما كناره گرفتند و با شما درگير نشدند و پيشنهاد صلح دادند، خداوند به شما اجازه نمى‌دهد كه متعرض آنان شويد.
ج- بى‌طرفى در جنگ كه براساس آن دارالاسلام نمى‌تواند عليه كسانى كه نسبت به درگيرى نظامى موضع بى‌طرفى دارند، وارد جنگ شود ويا در مناقشات نظامى كه به مصلحت دارالاسلام نيست مداخله كند. قرآن در صورت نقض بى طرفى براى رفع فتنه،