درس پنجم: ويژگيها و اختيارات ولى فقيه‌ در درسهاى گذشته دانستيم كه وجود رهبر، از ضروريات هر جامعه است. حكومت و رهبرى از نظر شيعه بعد از پيامبر (ص) بر عهده ائمه معصومين (ع) مى‌باشد. در زمان غيبت امام دوازدهم (عج) ولايت امر در اختيار ولى فقيه عادل است.
دو سؤال در اينجا مطرح مى‌شود: اول اينكه يك فرد با داشتن چه ويژگيهايى در مسند رهبرى قرار مى‌گيرد؟ دوّم اينكه پس‌از تصدى امر، اختيارات و وظايف او چيست؟
ويژگيهاى ولى فقيه‌ شيوه عقلا اين است كه هنگامى كه بخواهند كارى را به شخصى واگذار كنند، حداقل چند شرط را رعايت مى‌كنند:
الف- آن شخص عاقل باشد.
ب- به چگونگى كارى كه مى‌خواهد انجام دهد آگاه باشد.
ج- توانايى و قدرت انجام آن را داشته باشد.
د- از نظر امانت و تقوا به گونه‌اى باشد كه بتوان به او اعتماد كرد كه در انجام كار خيانت نكند.
در حكومت اسلامى، ولايت و رهبرى، از مهمترين و دقيقترين كارهاست. بنابراين، رهبر بايد اين شرايط را در عاليترين مراتب خود داشته باشد. اگر مردم معتقد به ايدئولوژى خاصى باشند كه متضمن قوانين و معيارهاى ويژه‌اى در زندگى بشرى است، كسى بايد اين سرپرستى را برعهده بگيرد كه به آن ايدئولوژى معتقد بوده و به اصول و مقررات آن علم كافى داشته و حتى داناترين فرد باشد.