اميرالمؤمنان (ع) در مورد ويژگيهاى زمامدار شايسته مى‌فرمايد:
«ايُّهَا النَّاسُ، انَّ احَقَّ النّاسِ بِهذا اْلَامْرِ اقْواهُمْ عَلَيْهِ وَاعْلَمُهُمْ بِامْرِ اللَّهِ فِيهِ» «١» اى مردم، شايسته ترين مردم به زمامدارى، نيرومندترين آنها بر اين امر و داناترين ايشان به حكم خداوندى در آن است.
همچنين آنچه كه در احاديث مربوط به حاكميت و لايت فقيه آمده، نظير «رواةحديثنا»، «من كان من الفقها»، «نظر فى حلالنا و حرامنا و عرف احكامنا» و «الفقهاءحكام على الناس» دلالت بر لزوم شرط فقاهت در زمامدار مى‌كند.
٥- قدرت و حسن رهبرى‌ با حصول فقاهت و اجتهاد و داشتن عدالت، صلاحيت تصدى مقام رهبرى براى شخص ايجاد نمى‌شود، بلكه چنين كسى بايد داراى قدرت و حسن ولايت نيز باشد.
منظور از قدرت، توانايى جسمى و روحى لازم مى‌باشد و منظوراز حسن ولايت، مديريت، تدبير، شجاعت و صفاتى از اين قبيل است.
در قرآن كريم برداشتن قدرت و كفايت لازم براى هركارى تأكيد شده است. «٢» پيامبراكرم (ص) در مورد ضرورت وجود حسن ولايت در زمامدار مى‌فرمايد:
«لا تُصْلَحُ‌اْلِامامَةُ الَّا لِرَجُلٍ فيهِ ثَلاثُ خِصالٍ: ... وَ حُسْنُ الْوِلايَةِ عَلىَ مَنْ يَلى‌» «٣» پيشوايى و رهبرى سامان نمى‌يابد، مگر با شخصى كه داراى سه ويژگى باشد: ... و حسن زمامدارى بر كسى كه بر او حكومت مى‌كند.
اميرمؤمنان (ع) نيز قدرت را يكى از شرايط رهبرى ذكر كرده است.
«انَّ احَقَّ النَّاسَ بِهذا اْلَامْرِ اقْواهُمْ عَلَيْهِ» «٤» شايسته ترين مردم به امر زمامدارى نيرومندترين آنها به اين امر است.