تحزّب از نظر اسلام مى‌تواند در راه ارائه نظرات اسلامى باشد، براى مثال عدالت اجتماعى را هر حزبى بگونه‌اى ارائه دهد و يا براى تحقق آن هر گروهى، راه مختلفى پيشنهاد دهد.
حزب و تشكيلات در تفكر غربى مبتنى بر نظرات روزمرّه بوده و اهداف احزاب، كسب قدرت و پاسدارى از منافع اعضا مى‌باشد، امّادر اسلام تشكيلات حزبى بايد مبتنى بر اصول اسلامى بوده و هدفش پاسدارى از ارزشها باشد.
اسلام طرفدار تبادل افكار، رشد فكرى جامعه، همكارى و تعاون عمومى است و مى‌خواهد كه مردم درسر نوشت خود دخالت داشته باشند و هر نوع تشكّلى كه در اين راه باشد، پسنديده است، امّا تشكّل براى «اثم و عدوان» مشروعيت ندارد.
سيره پيامبر اسلام (ص)
سيره پيامبراكرم (ص) نشان‌مى‌دهد كه تشكيل گروهها و احزاب براى مقاصد اجتماعى و سياسى مثبت، لازم است. در دوران جوانى پيامبر (ص) گروهى از جوانان غيرتمند گردهم آمدند تا از محرومان و مظلومان در برابر متجاوزان دفاع و حمايت كنند.
پيامبر (ص) كه خود عضو اين جمعيت بود، بعداز بعثت فرمود:
«لَقَدْ شَهِدْتُ فى‌ دارِ عَبْدِ اللَّه بْنِ جُذْعانِ حِلْفاً ما احَبُّ الَىَّ بِهِ حِمَرُ النِعَمْ وَ لُوْادَّعىَّ بِهِ فى‌ اْلِاسْلامِ لَاجَبْتُ» «١» در خانه عبداللَّه بن جدعان، شاهد پيمانى بودم كه آنقدر براى من گرامى است كه هرگز حاضر نيستم آن را با انبوهى از شتران گران قيمت، معاوضه كنم. هرگاه در اسلام نيز بدان پيمان دعوت شوم، بى درنگ اجابت مى‌كنم.
گفتار بالا، دليل روشنى بر جواز تشكيل جمعيت و حزب در اسلام است و درصورتى كه دفاع از اسلام و مسلمانان و حكومت اسلامى، تشكيل حزب و گروهى را ايجاب كند، ضرورى و لازم خواهد بود.