درس نهم: سياستهاى اجتماعى اسلام (١)
احزاب‌ حزب در لغت به معناى دسته و گروه است و در تعريف كلى به گروهى از مردم كه داراى مرام و مسلك خاصى باشند، گفته مى‌شود. اين گروه براى دستيابى به قدرت و يا مشاركت در اجراى آن تلاش مى‌كنند. در جامعه اسلامى در يك تقسيم بندى كلى، احزاب را بر اساس اهداف مى‌توان چنين تقسيم كرد:
الف- حزب اللَّه يعنى گروهى كه داراى اهداف الهى و حق مى‌باشند.
ب- حزب‌الشيطان گروهى كه داراى اهداف غير الهى و باطل مى‌باشند.
حزب در قرآن‌ در قرآن حزب در دو مفهوم عام و خاص آمده است؛ به مفهوم خاص در سوره كهف چنين آمده است:
«ثُمَّ بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ اىُّ الْحِزْبَيْنِ احْصى‌ لِما لَبِثُوا أَمَداً» «١» پس از آن، آنان را برانگيختيم تا بدانيم كدام يك از آن دو گروه مدت درنگ در آن غار را بهتر حساب كرده‌اند.
استعمال مفهوم‌عام آن، بعنوان حزب‌اللَّه در مقابل حزب‌الشيطان است، آنجاكه مى‌فرمايد:
«الا انَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» «٢» اى اهل ايمان بدانيد كه حزب خدا رستگار هستند.