روش تربيتى اسلام‌ اسلام براى تربيت انسانها، به اساسى ترين عنصر توجه مى‌كند و آن فطرت است. در آيات قرآن‌كريم، خلقت انسان بر فطرتى الهى و ثابت بنا شده «١» و در روايات نيز آمده است كه انسان بر فطرت‌الهى خلق‌مى‌شود. «٢» امام‌صادق (ع) درپاسخ‌به‌اين‌سؤال كه‌دين‌حنيف چيست، مى‌فرمايد:
«هِىَ الفِطْرَةُ الَّتى‌ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها، فَطَرَهُمْ‌اللَّهُ الْخَلْقَ عَلَى مَعْرِفَتِهِ» «٣» دين حنيف فطرت است، فطرتى كه خداوند در نهاد تمام افراد بشر آفريده است. خداوند انسان را با فطرت معرفت خويش خلق كرده است.
عوامل اصلى تربيت‌ عوامل مؤثر در تربيت انسان، سه عامل وراثت، تعليم وتربيت و محيط است. اسلام در هر سه مورد برنامه‌هاى دقيقى ارائه داده است. مختخصصان علوم تربيتى و روان شناسى، دوران طفوليت را بهترين وقت براى آغاز تربيت مى‌دانند، در حالى كه اسلام به ازدواج و انعقاد نطفه و حتى قبل از آن توجه دارد. قرآن كريم اين مطلب را در ضمن مثالى آورده و بر قابليت و استعداد، تأكيد كرده است.
«وَ الْبَلَدُ الطِّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِأِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذى خَبُثَ لايَخْرُجُ‌الَّا نَكِداً» «٤» و سرزمين پاكيزه (و شيرين) گياهش به فرمان پروردگار مى‌رويد، اما سرزمينهاى بدطينت (و شوره زار) جز گياه ناچيز و بى ارزش از آن نمى‌رويد.
در برنامه‌هاى تربيتى اسلام تأكيد مى‌شود كه با تشكيل خانواده صحيح، پايه‌هاى شخصيت كودك بر اصولى استوار، بنيان نهاده شود.
دوران كودكى نسبت به دوره‌هاى ديگر نقش زير بنايى دارد و بايد اصول و روشهاى صحيحى در راه تربيت كودكان به كار گرفته شود. تعليم وتربيت در دوران كودكى بسيار