قرآن ب نظام سياسى اجتماعى اسلام ٨١ عوامل اصلى تربيت ص : ٨٠ راى تمامى مردم درهمه زمانها ومكانها نازل شده است.
«وَ ما هُوَ الَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ» «١» اين قرآن جز مايه بيدارى براى جهانيان نيست.
«وَ ما ارْسَلْناكَ الَّا كافَّةً لِلْنَّاسِ بَشيراً وَ نَذيراً» «٢» و ما تو را جز بشير و بيم رسان براى همه مردم نفرستاديم.
بهره‌گيرى كامل از قرآن با تمسك به سنت و سيره معصومين (ع) امكان پذيراست.
ب- سنت‌ سنت در نزد فقهاى اماميه به قول، فعل و تقرير معصوم گفته‌مى‌شود. «٣» منظور از قول و فعل، گفتار و كردار و منظور از تقرير، سكوت و رفتار تأييد آميز معصوم است، نسبت به فعل يا عقيده‌اى كه در حضور ايشان مطرح شود. قول، فعل و تقرير در صورتى حجت است كه ناشى از تقيه نباشد. «٤» اعتبار سنت بدين دليل است كه در قرآن امر به اطاعت پيامبر (ص) و ائمه (ع) شده است.
«وَ ما اتيكُمُ الرَّسوُلُ فَخُذوُهُ وَ ما نَهيكُمْ عَنْهُ فَانْتَهوُا» «٥» و آنچه را پيامبر (ص) براى شما آورده، بگيريد و از آنچه نهى كرده خود دارى نماييد.
«يا ايُّهَا الذينَ آمَنوُا اطيعوُا اللَّهَ وَ اطيعوُا الرَّسوُلَ وَ اوُلِى‌اْلَامْرِ مِنْكُمْ» «٦» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر خدا و صاحبان امر را (امامان معصوم (ع)).