نظام سياسى اجتماعى اسلام
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص

نظام سياسى اجتماعى اسلام - بهرامی، قدرت الله - الصفحة ٥٩

معصوم (ع) و از طرف ائمه (ع) به فقيه جامع الشرايط واگذار شده است و دخالت كسانى كه اهليت امر قضاوت را ندارند، حرام است.
نظام سياسى اجتماعى اسلام ٧٠ الف - قرآن ص : ٦٩ امروزه كه اجتماعات مسلمانان گسترده شده و ولى امر خود بطور مستقيم نمى‌تواند به تمام مسائل قضايى رسيدگى كند، مى تواند، اين حق را به ديگران تفويض كند.
٣- رهبرى سياسى و ولايت در نظارت و اذن‌ اين اختيار كه از مفاهيم حكومت، امامت و قطبيت برداشت مى‌شود، به مفهوم حق تعيين خط مشى سياسى امت و دولت اسلامى و نظارت در كليه امور كشور است.
اداره جامعه اسلامى نياز به مراكز تصميم گيرى، قانونگذارى، تأسيس سازمانها و نهادها، سازماندهى و فرماندهى نيروهاى مسلح، تصميم گيرى در مسائل جنگ و صلح و روابط بين المللى دارد و همه اين امور از شؤون حكومت و ولى فقيه محسوب مى‌شود دخالت در اين‌امور، جز با اذن ولى فقيه مشروعيت نخواهد داشت.
٤- ولايت در امور حسبيه‌ كلمه حسبيه به معناى اجر وثواب است و امور حسبيه عبارت از كارهايى است كه از نظر شرع، مطلوب و موجب پاداش اخروى بوده و از نظر زندگى اجتماعى، ضرورى واجتناب ناپذير است و شارع مقدس راضى به وانهادن آنها به حال خود نيست و حتماً بايد مسؤولى عهده دار تصدى آن باشد. «١» هماهنگى امور مربوط به دفاع، امر به معروف و نهى از منكر، تأمين امنيت و نظم عمومى و بهداشت عمومى، كنترل بازار و ارزاق عمومى، اداره مشتركات و كليه امورى كه بدون آنها هرج و مرج لازم مى‌آيد، از امور حسبيه شمرده مى‌شوند.
اين موارد را در فقه واجبات و مستحبات كفايى مى‌نامند و گاه از آن به مسؤوليتهاى ضرورى و مما لابد منه و احياناًبه حفظ نظم عمومى تعبير مى‌كنند. معنى ولايت فقيه در امور حسبيه آن است كه وى در انجام اين امور بر ديگران اولويت دارد و كسى حق مزاحمت با اورا ندارد. «٢»