پس خداوند ايمان را به جهت پاك ساختن انسانها از شرك ... و اطاعت را به جهت نظام‌بخشيدن به امور مردم وامامت و رهبرى رابراى جلوگيرى ازتفرقه واجب كرده است.
رهبرى در اسلام‌ در اسلام، حاكميت حق مخصوص خداوند است و كسى بدون اذن و اجازه او حق حاكميت ندارد. اوست كه مى‌تواند كسى را به عنوان حاكم تعيين كند. قرآن‌كريم مى‌فرمايد:
انِ الْحُكْمُ الاّ لِلَّهِ «١» حكومت و فرمانروايى جز براى خدا نيست.
أَلا لَهُ الْحُكْمُ وَ هُوَ اسْرَعُ الْحاسِبينَ «٢» همانا حكم از آن اوست و او سريعترين حسابگران است.
هدايت جهان با حكمت و قدرت الهى يكى از تعاليم توحيدى است و دراين راستا هدايت انسان و جامعه انسانى توسط انبياى الهى صورت مى‌گيرد، هدايت و رهبرى صحيح انسان به دليل پيچيدگى او و جهانى كه در آن زندگى‌مى‌كند، جز ازطريق الهى امكان پذيرنيست و تنها برگزيدگان الهى مى‌توانند انسان را بطور حكيمانه به سعادت حقيقى برسانند. «٣» در قرآن به اعطاى حكم از طرف خداوند به پيامبران تصريح شده «٤» و به مؤمنان تكليف شده است كه از خداوند و پيامبر (ص) و اولى الامر اطاعت كنند. «٥» رهبرى سياسى و اطاعت از اولى الامر در اسلام، چنان داراى اهميّت است كه ملاك صحت رفتار و عبادات انسان بوده و آن كس كه در حكومت باطل زندگى مى‌كند و فرمان ستمگر را مى‌برد، اعمالش بيهوده و بى‌ارزش است. امام باقر (ع) مى‌فرمايد: