١- كامل بودن دين‌ اسلام يك دين جامع و كامل است و به همه مسائل عبادى، سياسى و اجتماعى انسان توجه كرده است. مسأله حكومت از مهمترين مسائل جامعه است و دين اسلام به دليل جامعيت و كامل بودن، به اين مساله اهميت بسيارى داده است.
امام صادق (ع) در اين باره فرمود:
«انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى‌ انْزَلَ فىِ الْقُرْآنِ تِبْيانَ كُلِّ شَى‌ءٍ حَتَّى وَ اللّهِ ما تَرَكَ اللَّهُ شَيْئاًيَحْتاجُ الَيْهِ‌الْعِبادُ «١» براستى كه خداى تبارك و تعالى در قرآن، بيان هر چيزى را نازل كرده است و سوگند به خداوند، كه هيچ چيز را ترك نكرده است كه مردم به آن نياز داشته باشند.
امام خمينى (ره) نيز در اين باره مى‌فرمايد:
اسلام براى انسان پيش از آنكه نطفه اش منعقد شود تا پس از آنكه به گور مى‌رود قانون وضع كرده است. همان طور كه براى وظايف عبادى قانون دارد. براى امور اجتماعى و حكومتى، قانون و راه رسم دارد «٢»:
٢- تعيين حاكم و رهبر تعيين رهبر و امام براى جامعه از ناحيه خدا و پيامبر (ص) تنها براى بيان عقايد و احكام نيست، بلكه براى اجراى احكام و تنفيذ قوانين نيز هست براى اجراى قوانين، وجود سازمان‌ها و نهادهايى ضرورت دارد كه همان حكومت است.
٣- كيفيت قوانين اسلام‌ احكام اسلامى، اعم از قوانين اقتصادى و سياسى و حقوقى، تا روز قيامت باقى و لازم الاجراست. هيچ يك از احكام الهى نسخ نشده و از بين نرفته است. اين بقا و دوام هميشگى احكام، نظامى را ايجاب مى‌كند كه اعتبار و سيادت اين احكام را تضمين كرده،