در زيارت جامعه كبيره چنين آمده است:
«السَّلامُ عَلَيْكُمْ يا اهْلَ بَيْتِ النُبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسالَةِ ... وَ ساسَةَ الْعِبادِ وَ ارْكانَ الْبِلادِ» «١» درود بر شما اى خاندان نبوت و جايگاه رسالت ... و سياستمداران مردم و بزرگان بلاد.
از امام رضا (ع) نقل شده است:
«الِامامُ عالِمٌ لا يَجْهَلُ وَ راعٍ لا يَنْكَلُ ... عالِمٌ بِالْسِّياسَةِ، مَفْروُضُ الطّاعَةِ» «٢» امام عالمى است كه جهالت در او راه ندارد و سرپرستى است كه نمى‌ترسد ... آگاه به سياست و واجب الاطاعه است.
حضرت على (ع) در زمينه ردّ سياست بر مبناى دروغ، تزوير و نيرنگ مى‌فرمايد:
«وَاللَّهِ ما مُعاوِيَةُ بِادْهى‌ مِنّى‌، وَ لكِنَّهُ يَغْدِرُ وَ يَفْجُرُ، وَ لَوْ لا كَراهِيَةُ اْلغَدْرِ لَكُنْتَ مِنْ ادْهىَ النّاسِ» «٣» به خدا سوگند، معاويه هرگز از من زيركتر و سياستمدارتر نيست. امّا او براساس فريب و فساد عمل مى‌كند (و حيله‌گرى و حقه بازى را در صحنه سياست جايز مى‌شمارد) و اگر نبود زشتى غدر و حقه بازى البته كه من سياستمدارترين مردم مى‌بودم.
همو در مورد «حسن سياست» به عنوان عامل تربيت صحيح اجتماع مى‌فرمايد:
«بِالْعَقْلِ اسْتُخْرِجَ غَوْرُ الْحِكْمَةِ وَ بِاْلحِكْمَةِ اسْتُخْرِجَ غَوْرُ الْعَقْلِ وَ بِحُسْنِ السِّياسَةِ يَكُونُ اْلَادَبُ‌الصَّالِحُ» «٤» با عقل و خرد، اصول عميق حكمت به دست مى‌آيد و باحكمت، عقل ژرف انديش مورد بهره‌بردارى قرار مى‌گيردو با حسن سياست تأديب و تربيت نيكو انجام مى‌گيرد.