نظام سياسى اجتماعى اسلام - بهرامی، قدرت الله - الصفحة ١٦٨
است. در كشور ما اين واژه براى ناميدن هر گونه سازمان سياسى به كار مىرود. چنانچه در قانون آمده است:
«كليه گروهها موظفند مرامنامه، هويت، هيأت رهبرى خود و تغييرات بعدى آنها را به اطلاع وزارت كشور برسانند.» «١» در نظام جمهورى اسلامى، ورود نظاميان در هر گونه تشكل سياسى به طور كلى ممنوع است علل و انگيزههاى اين ممنوعيت را در سه محور، ديدگاه رهبران، قانون و پيامدهاى ناهنجار ذكر مىنمائيم.
ديدگاه رهبران الف- امام خمينى (ره)
امام خمينى (ره) به عنوان معمار انقلاب و نظام جمهورى اسلامى دخالت نظاميان در مسائل سياسى و عضويت آنها در احزاب سياسى را امرى نامطلوب دانسته، بشدت نهى كرده است و بطور مكرر و مؤكد بر دور بودن نيروهاى مسلح از تحزب و گروهگرايى اصرار دانسته و فرموده است:
«اگر ارتش يا سپاه پاسدار، يا ساير قواى مسلحه در حزب وارد بشود آن روز بايد فاتحه آن ارتش را خواند! در گروهها وارد نشويد، در حزب وارد نشويد.» «٢» آن حكيم فرزانه، روى آوردن عناصر نظامى به احزاب سياسى را سبب فرسايش و فساد سازمان نظامى و غير مجاز مىداند و مىفرمايد:
«اصل حزب وارد شدن براى ارتش، براى سپاه پاسداران، براى قواى نظامى و انتظامى، وارد شدنش جايز نيست، به فساد مىكشاند آنها را.» «٣» آن حضرت در زمان حيات خويش به توسط نمايندگانش در نيروهاى مسلح بشدت