هر چند جايگاه نيروهاى مسلح در قانون اساسى به دنبال بحث قوه مجريه آمده، ليكن قوه مجريه، حق امر و نهى به نيروهاى مسلح را ندارد. در قانون اساسى فرماندهى آنها به مقام معظم رهبرى واگذار شده است.
با توجه به كلى گويى و اختصار كه از خصايص قانون اساسى است در نظر گرفتن يك بحث جداگانه با ٩ اصل و ازهمه مهمتر، سپردن فرماندهى كل نيروهاى مسلح به رهبرى، بيانگر اهميت بسيار زياد نيروهاى مسلح از نظر قانون اساسى است. به عبارت ديگر، نقش رهبرى در كليه امور مملكت، هدايتگرى است و تنها در مورد نيروهاى مسلح ضمن هدايت، نقش اجرايى و فرماندهى نيز دارد؛ يعنى كليه نيروهاى مسلح با سازمانها و اركانش بطور مستقيم با نظر رهبرى انجام وظيفه مى‌كنند. «١» اهداف و وظايف نيروهاى مسلح جمهورى اسلامى ايران‌ الف- حفظ استقلال و تماميت ارضى كشور پاسدارى از استقلال و تماميت ارضى كشور و حفظ نظام جمهورى اسلامى از اهداف متعالى حكومت اسلامى است كه به عهده آحاد ملت گذاشته شده است. با اين حال، قانون اساسى ايران بطور مشخص اين وظيفه را به دوش ارتش گذاشته تا براساس ضوابط مقرر انجام وظيفه كند.
«ارتش جمهورى اسلامى ايران پاسدارى از استقلال و تماميت ارضى و نظام جمهورى اسلامى ايران را بر عهده دارد.» «٢» ارتش براى انجام اين مأموريت مهم، موظف است مردم را براى دفاع مسلحانه از كشور و نظام جمهورى اسلامى در چارچوب قانون خدمت وظيفه عمومى، بسيج نمايد. «٣» سپاه نيز موظف است كه در مواقع لزوم همكارى لازم را با ارتش در جهت پاسدارى از استقلال و تماميت ارضى و نظام جمهورى اسلامى بنمايد. «٤»