حضرت باقر (ع) نيز فرمود:
«الْخَيْرُ كُلُّهُ فِى السَّيْفِ وَ تَحْتَ السَّيْفِ وَ فى‌ ظِلِّ السَّيْفِ» «١» همه خيرها در شمشير، زير شمشير و در سايه شمشير است.
در آخرت نيز مجاهدان راه خدا از امتيازات ويژه‌اى برخوردارند. امام صادق از رسول‌اكرم (ص) چنين نقل كرده است:
«لِلْجَنَّةِ بابٌ يُقالُ لَهُ: بابُ الُمجاهِدينَ يَمْضُونَ الَيْهِ فَاذا هُوَ مَفْتُوحٌ وَ هُمْ مُتَقَلِّدُونَ سُيُوفَهُمْ وَالْجَمْعُ فِى الْمَوْقِفِ وَ الْمَلائِكَةُ تُرَحِّبُ بِهِمْ» «٢» بهشت درى دارد به نام «در مجاهدان» آنها به سوى آن مى‌روند، در حالى كه باز است و آنان شمشيرهاى خود را حمايل كرده اند و در موقف قيامت گردهم آمده‌اند و فرشتگان به آنها خوشامد مى‌گويند.
در قانون اساسى‌ نيروهاى مسلح در اغلب كشورهاى جهان به همان اندازه كه در حفظ و حراست نظام سياسى نقش دارند، به همان اندازه در داخل كشور براى دولت خطر جدى هستند، به همين جهت، در هر يك از نظامهاى سياسى جهان به تناسب معيار و مشروعيت و ارزشهاى حاكم برآن جوامع، راه حلها و تدابير قانونى پيچيده اى براى مهار قدرت و خطر آنها در نظر گرفته‌اند.
در جمهورى اسلامى ايران كه مشروعيت آن از دو جنبه الهى و مردمى گرفته و ارزشهاى معنوى بيشتر از ارزشهاى مادى حاكم است، اين خطر احساس نمى‌شود، همچنين فرماندهى نظاميان به نهادى سپرده شده كه از حد اعلاى مشروعيت الهى و مردمى بر خوردار است. «٣»