اعلان جنگ كرده است. اين افراد، محارب و مفسد فى الارض هستند و كيفر آنان در آيه ٣٢ سوره مائده مشخص شده است.
جهاد دفاعى‌ جهاد دفاعى يا جنگ تدافعى در اسلام، همان دفاع مشروعى است كه هر كس حق دارد در مقابل مهاجم انجام دهد. قرآن در اين مورد مى‌فرمايد:
«و قاتِلُوا فِى سَبيلِ اللَّهِ الَّذينَ يُقاتِلُونَكُمْ ...» «١» و در راه خدا قتال كنيد با كسانى كه با شما مى‌جنگند.
«وَ اْقتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَاخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ‌اخْرَجُوكُمْ ...» «٢» هر جا مشركان را يافتيد، بكشيد و از شهر و ديارشان برانيد، چنان كه آنان شما را از وطن آواره كردند.
امام خمينى قدس سره در مورد انواع دفاع و شرايط آن مى‌فرمايد:
و آن بر دو قسم است:
«١- دفاع از اسلام و حوزه اسلام.
٢- دفاع ازجان خود و چيزهايى مانند آن.
اگر دشمنى متوجه كشور اسلامى و شهرهاى اسلامى يا مرزهاى آن شد بطورى كه موجب خوف براساس اسلام و جامعه اسلامى باشد دفاع كردن از اسلام واجب است به هر وسيله‌اى كه ممكن باشد مانند فداكردن جان و مال.» «... اگرترس آن رود كه يك كشور مسلمان مورد هجوم و حمله بيگانگان و اجانب قرار بگيرد بر تمام دولتهاى اسلامى واجب است كه از آن كشور مسلمان حمايت و دفاع كنند باهر وسيله كه ممكن باشد. چنانچه برآحاد مسلمين چنين وظيفه‌اى واجب است.» «واجب بودن دفاع، مشروط به حضور امام معصوم و اجازه او نمى‌باشد. چنانكه اجازه نايب‌