الهى، به جريان برخورد پيامبر (ص) با يهود بنى قريظه استناد مى‌كنند. اين گروه بدون آنكه واقعه را بطور كامل بيان كنند، به تحريف آن مى‌پردازند. يهود بنى قريظه پيمانى با پيامبرخدا (ص) بسته بودند كه از جمله مفاد آن، عدم همكارى با دشمنان اسلام بود، ولى در محاصره مدينه توسط ده هزار نفر از كفار در جنگ احزاب، عهد خود را شكستند و با پذيرش پيك كفار با آنان هم سوگند شدند. پس‌از خاتمه جنگ و پيروزى مسلمانان بايد به مسأله خيانت و پيمان شكنى آنان رسيدگى مى‌شد. آنان خود حاضر شدند كه مسأله به داورى گذاشته شود و در ضمن سعدبن معاذ را كه دوست ديرينه آنان بود، به عنوان داور تعيين كردند. پيامبر (ص) هم اين انتخاب را تأييد كرد. سعد پس از داورى حكم به اعدام خائنان داد. بنابراين، همه جريان بدون دخالت مستقيم پيامبر (ص) و بامشاركت خود آنان به وقوع پيوست. «١» ط نكته:
رسالت جهانى براى اسلام يعنى اسلام كاملترين و بهترين دينى است كه مى‌تواند سعادت بشريت را تأمين كند؛ رسالت جهانى براى مسلمانان يعنى تعهد براى معرفى اسلام كه آيين فطرت است، در تمام زمانها و مكانها. برخى گمان كرده‌اند كه براساس اصل رسالت جهانى، حكومت اسلامى و مسلمانان بايد همواره با كفر و كفار در حال جنگ و ستيز باشند. در حالى كه اسلام بهترين شيوه هاى تبليغ و نمايش ارزشهاى والاى بشرى را ذكر مى‌كند وآرامش، تفاهم، صلح و همزيستى را به عنوان بهترين زمينه براى آن مى‌داند. روشن است كه يكى از موانع گسترش حق، وجود آشوب، بلوا و جنگ است واز بين بردن تجاوز و جنگ خود مقدمه‌اى‌براى رسيدن به صلح و همزيستى پايداراست.
٢- اعتزال‌ «اعتزال» وبى‌طرفى عبارت است‌از: سلب مسؤوليت و عدم مداخله يك‌كشور درامور