«وَ لا تُجادِلُوا اهْلَ الْكِتابِ الَّا بِالَّتى هِىَ احْسَنُ ...» «١» و شما مسلمانان با اهل كتاب جز به نيكوترين طريق بحث و مجادله نكنيد.
در قرآن كريم، حكمت، موعظه حسنه، نيكوترين جدل، تمثيل و عمل صالح از اصول دعوت و تبليغ رسالت شمرده شده و هيچ گاه رفتار خصمانه و قهرآميز به عنوان يك شيوه براى تبليغ از عقيده ذكر نشده است.
ج- اولويت صلح و سازش‌ به هنگام بروز اختلافها ميان بندگان خدا، اسلام نخست و بيش از هر چيز آنان را وادار به صلح و سازش مى‌كند.
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا ادْخُلُوا فِى السِّلْمِ كافَّةً وَ لاتَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ انَّهُ لَكُمْ‌عَدُوٌّ مُبينٌ» «٢» هان! اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، همگى به صلح در آييد و پابر جاى پاى شيطان منهيد كه او براى شما دشمنى آشكار است.
همچنين قرآن به مسلمانان دستور مى‌دهد كه از صلح و همزيستى مسالمت آميزاستقبال كنند:
«وَ انْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها» «٣» هر گاه (كفار) به صلح و (همزيستى) گراييدند، تو نيز بر آن تمايل نشان ده.
اميرالمؤمنين على (ع) درباره صلح به مالك مى‌فرمايد:
«وَ لا تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعاكَ الَيْهِ عَدُوُّكَ وَ لِلَّهِ فيهِ رِضىً» «٤» هرگز صلحى را كه دشمنت دعوت به آن مى‌كند و رضايت خدا در آن است، دفع نكن.
برخى براى مخدوش كردن چهره صلح جويى اسلام و خشن جلوه دادن اين دين‌