درس سيزدهم: اسلام و روابط بين‌الملل‌ حكومت اسلامى به حكم ضرورت و تكليف، بايد با دولتها و ملتهاى ديگرى روابط سياسى، اقتصادى، فرهنگى و نظامى داشته باشد. در مقابل، كشورهاى ديگر نيز به برقرارى روابط با حكومت اسلامى خواهند پرداخت. اسلام براى تحقق اهداف مهم خود وايجاد روابطى عادلانه و منطقى و دور از هر گونه استعمار و استثمار، دستورات صريح و روشنى دارد كه به بررسى مهمترين آنها مى‌پردازيم.
١- همزيستى مسالمت آميز همزيستى مسالمت آميز به شيوه مناسبات بين كشورهايى كه داراى نظامهاى سياسى اجتماعى مختلف هستند، اطلاق شده است و منظور از آن رعايت اصول حق حاكميت، برابرى حقوق، مصونيت، تماميت ارضى، عدم مداخله در امور داخلى كشورها و حل اختلافات از طريق عدم توسل به زور مى‌باشد. «١» اسلام در روابط بين المللى خود، اصل همزيستى مسالمت آميز را به عنوان نخستين و مهمترين اصل حاكم عرضه داشته «٢» و سياست صلح جويانه را هميشه به پيروان خود توصيه كرده است، چنانكه مقتضاى فطرت انسان نيز برخورد مسالمت آميز ديگران بااوست.
دراينجابه برخى از دستورات مهم اسلام براى تأمين همزيستى مسالمت آميز اشاره مى‌شود.