ولايت و سرپرستى داشته باشد و نيز مسلمانان حق ندارند در امور مربوط به سرنوشت خويش با كفّار مشورت كنند. برهمين اساس است كه استخدام نيروهاى خارجى درارتش اسلام ممنوع است.
٤- تولّى‌ و تبرّى‌ تولى‌ و تبرّى‌ عبارت است از محبت و علاقه شديد قلبى نسبت به خداوند، پيامبران، ائمه معصومين (ع) جانشينان به حق آنان و اولياء الله و بغض و كينه نسبت به دشمنان آنان. تولى و تبرى از لحاظ سياسى، يعنى پذيرفتن سرپرستى و رهبرى حكومت الهى و بر حق، و دورى جستن از حكومت دشمنان خدا و اسلام.
تولّى و تبرّى يكى از اصول حاكم بر سياست خارجى اسلام است. خداوند در قرآن مى‌فرمايد:
هركس كه ولايت خدا، پيامبر خدا و مؤمنان را داشته باشد، پيروز است. چرا كه حزب‌اللَّه در نهايت غالب و پيروز هستند. اى مؤمنان، با آن دسته از كفار واهل كتاب كه دين شما را مورد تمسخر و بازيچه قرار دهند، دوستى نكنيد و از خدا بترسيد، اگر ايمان آورده‌ايد. «١» و نيز مى‌فرمايد:
«... به منافقان عذاب دردناك الهى را مژده بده، همان كسانى كه به جاى مؤمنان، كافران را به دوستى مى‌گيرند. آيا از پيش آنان عزّت مى‌طلبند با اينكه تمامى عزّت‌هامخصوص خداست. «٢» در متون اسلامى تحت عنوان، «الحبُّ فِى اللَّه و البغضُ فِى اللَّه» احاديث بسيارى آمده است. پيامبراسلام در اين باره فرمود:
«... اوْثَقُ عُرَى اْلايمانَ الْحُبُّ فِى اللَّهِ وَ الْبُغْضُ فِى اللَّهِ وَ تَوالِىَ اوْلِياءِ اللَّهِ وَالتَّبَرّى‌ مِنْ اعْداءِ اللَّهِ» «٣»