«... فَانّى‌ رَسوُلُ اللَّهِ الى‌ النَّاسِ كَافَّةً لُانْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَولُ عَلَى الْكافِرينَ» «١» من پيامبر خدا براى تمامى بشريّت هستم، وظيفه دارم زنده‌ها را انذار و هشدار دهم و فرمان عذاب بركافران مسلّم گردد.
يك فكر و انديشه، هر چند كه مترقى و پيشرفته باشد، براى گسترش و اشاعه، نيازبه تبليغ دارد. از سنت پيامبر (ص) در دعوت آن حضرت از سران كشورها و طايفه‌ها و مكتبهاى مختلف در آن زمان، اهميّت وجوب دعوت روشن مى‌شود.
٣- اصل نفى سبيل‌ نفى سبيل به معناى بستن راه سلطه است. با توجه به عزّت و سيادتى كه خداوند براى اسلام و مسلمانان قرار داده است، هر گونه سلطه غير مسلمانان بر مسلمانان منع شده است. بنابراين، برقرارى هر گونه رابطه و انجام هرگونه اعمالى كه منجر به سلطه كافران بر مسلمانان شود، حرام است. خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرينَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ سَبيلًا» «٢» و خداوند هرگز كافران را بر مؤمنان تسلطى نداده است.
اصل وفاى به عهد، الزام به بقا و دوام قراردادها را اقتضا مى‌كند، امّا در صورتى كه قراردادى باعث سلطه كفار شود. اصل نفى سبيل آن را لغو مى‌كند.
امام خمينى (ره) رهبر آگاه و بيدار مسلمانان، احياگر اسلام ناب محمدى (ص)، دراين‌باره مى‌فرمايد:
اگر روابط تجارتى با كفار موجب ترس بر حوزه اسلام شود، ترك اين روابط بر تمام مسلمانان واجب است. دراينجا فرقى ميان استيلاء سياسى يا فرهنگى و معنوى دشمن وجود ندارد.
اگر روابط سياسى كه بين دولتهاى اسلامى و دول بيگانه بسته مى‌شود و برقرار مى‌گردد