پس از فعاليتهاى اقتصادى دولت به دست مى‌آيد. فلسفه وجودى مالكيت حكومت، مبتنى بر مسؤوليت حكومت در انجام وظايف و خدمات عمومى، ايجاد رفاه و عدالت اجتماعى واقتصادى و حفظ استقلال و تماميت ارضى كشور و آزادى امت اسلامى است.
٣- مالكيت عمومى‌ مالكيت عمومى، مالكيت همه مسلمانان است، اين مالكيت خارج از حوزه مالكيت فرد ودولت است. اراضى «مفتوحة العنوه» كه از راه جنگ و يا پيمان صلح به مسلمين منتقل شده در دايره اين مالكيت قرار دارد. «١» همچنين مشتركات عمومى نظير موقوفات عام، مساجد، مدارس، راهها، خيابانهاو ... مربوط به همه مسلمانان است. ذكر اين نكته ضرورى است كه مالكيت عمومى و مالكيت دولت جدا از يكديگر است. در امورمربوط به مالكيت عمومى، دولت فقط متصدى اداره اين اموال بنابه مصلحت مسلمين است.
توليد در اسلام‌ توليد؛ يعنى به فعليت رساندن و قابل مصرف ساختن و ايجاد فايده از منابع اوّليه و طبيعى خدادادى است. «٢» دراسلام، توليد نيز در جهت ادامه حيات و رشد و سعادت انسان مطرح مى‌شود. بنابراين، هرگونه توليدى كه براى انسان مفيد بوده و داراى ثمره‌اى عقلايى باشد، مجاز است، اما اسلام به لحاظ مصالحى، برخى از مشاغل را واجب و بعضى از آنها را حرام دانسته است.
١- توليدات واجب‌ حفظ حيات انسان، نظم جامعه مسلمين و حفظ و دفاع از كشور اسلامى واجب‌است.
بنابراين، تهيّه و توليد اشيايى كه اهداف ياد شده با وجود آنها تأمين مى‌شود بر آحاد مسلمانان واجب كفايى است. تهيه مواد غذايى، دارويى، حمل و نقل، ارتباط جمعى،