عثمانى و استقرار يك حكومت واحد عربى ... شدند. «١» افزون بر اين، تركان و اعراب براى از ميدان به در كردن رقيب، خود را نيازمند به حمايت مالى و سياسى صهيونيست‌ها و انگليسى‌ها مى‌ديدند.
اين موضوع به تضاد رو به رشدى كه ميان اعراب و تركان پديد آمده و آنان را ناتوان ساخته بود، شدت بخشيد؛ تضادى كه زمينه رخنه و سوء استفاده صهيونيست‌ها و حاميان‌شان را فراهم مى‌كرد. بهره‌بردارى‌هاى صهيونيست‌ها از اين وضعيت عبارت بود از:
١- پس از روى كار آمدن انور پاشا، نفوذ صهيونيست‌ها در تركان افزايش يافت، به‌گونه‌اى كه يك سال بعد، از سيزده وزير كابينه سعيد حليم پاشا، چهار وزير كار و امور اجتماعى (: پساريا افندى)، بازرگانى و كشاورزى (: نسيم مازلياح)، پست و تلگراف (: اوسقمان افندى) و دارايى (: جاويد بيك) يهودى بودند، در حالى كه در همين كابينه، تنها يك وزير عرب (: سليمان بستانى) حضور داشت. «٢» ٢- برخى مسلمانان عضو فراماسونرى، به انجمن مخفى (تأسيس ١٢٥٤ ش./ ١٨٧٥ م.) پيوستند كه نخستين تلاش سازمان يافته ناسيوناليسم عربى عليه تركان عثمانى بود. اين انجمن در برانگيختن حس عربيّت و گسترش روحيّه ناسازگارى با پان‌تركيسم سهمى بسيار داشت.
فراماسونرى نيز به اعتراف صريح پروتكل‌هاى ١، ٣، ٥، ٩، ١٠، ١١، ١٢ و ١٥ صهيون، ساخته و پرداخته يهوديّت جهانى است. افزون بر اين،