كه در نخستين سال‌هاى دهه ١٢٦٠ ش./ ١٨٨٠ م. در روسيه پديد آمدند و به سرعت در كشورهاى ديگر گسترش يافتند. جنبش بيلو، متأثر از آرا و نظريه‌هاى لئو پنسكر «١»، رهبر عشاق صهيون بود، امّا رنگ صهيونيستى بيشترى داشت، به‌گونه‌اى كه نخستين مهاجرت گروهى يهوديان به فلسطين از ابتكارات اين جنبش است. در مجموع، نتيجه تلاش‌هاى حدود پانزده ساله گروه عشاق صهيون و جنبش بيلو، ظهور هرتصل و نگارش كتاب دولت يهود است. او براى نيل به هدف تأسيس كشور يهودى، جنبش‌ها و سازمان‌هاى پراكنده صهيونيستى را در كنفرانس بال، زير چتر سازمانى واحد (: سازمان جهانى صهيونيسم) گرد آورد. «٢» ج- ديدگاه منفى اروپاييان: اروپاييان با نگاهى منفى به يهوديان مى‌نگريستند. از نظر آنان، يهوديان موجوداتى پست، ملّتى فرومايه، استثمارگران اصلى اقتصاد اروپا، ناتوان در همسانى با ديگران، نژادى با زاد و ولد فراوان و عناصرى فقير و انگل بودند و به عقيده بالفور، آنان، دشمنانى بودندكه حضورشان در تمدن غرب به فلاكت انجاميده بود.
بنابراين، اروپاييان، تاب تحمل آنان را نداشتند و بر آن شدند كه يهوديان را از اروپا اخراج و در يك سرزمين خارجى، مانند فلسطين، ساكن كنند.
در اين صورت، يهوديان فقير و انگل با حراست از كانال استراتژيك سوئز