به عنصر فعال اقتصادى در امپراتورى عثمانى تبديل مى‌كرد و يهوديان باقى‌مانده در غرب را نيز به‌سوى فعاليت‌هاى اقتصادى و سودآور «١» سوق مى‌داد. «٢» ٢- سرمايه‌دارى يهود، براى جلوگيرى از افزايش تقاضاى مالى يهوديان فقير، كاهش ثروت خويش، خواهان طرد آنان بودند. حتى اين گروه، اداره دولت يهودى در اسرائيل را در دست گرفتند. بنابراين، بورژوازى يهود، هم در راندن يهوديان از اروپا و هم در اداره كردن آنان در فلسطين اشغالى، نقش اساسى داشته‌اند.
٣- بورژوازى يهود در آغاز خواهان مهاجرت يهوديان به فلسطين نبود، بلكه به اعتراف حيم وايزمن، طرح اوگاندا به‌گونه‌اى شديد مورد علاقه بازرگانانى بود كه معتقد بودند هيچ اهميتى ندارد كه ميهن جديد يهوديان در همان سرزمين آبا و اجدادى باشد يا نباشد. حتّى در مرحله بعد نيز بورژوازى يهود در پى مهاجرت همه يهوديان به فلسطين نبود، بلكه خواهان آن بود كه شمار يهوديان بايد به اندازه‌اى كاهش يابد كه به شرايط اقتصادى آن‌ها لطمه‌اى وارد نسازد. ناحوم ساكالو در اين باره اعتراف مى‌كند كه صهيونيسم نه به‌عنوان يك نهضت، بلكه به عنوان يك اقدام مالى و سرمايه‌دارى ظهور كرده است. البته، يافتن مكانى براى خوش‌گذرانى، و نيز دستيابى به كنترل مجدد يهوديان از اهداف ديگر