گرچه اين سازمان در واپسين شب سال ١٣٤٣ ش./ ١٩٦٤ م.، نخستين عمليات موفقيت‌آميز نظامى خويش را در داخل سرزمين‌هاى اشغالى انجام داد، امّا نقش مؤثر آن در تاريخ مبارزات فلسطين، وامدار فعاليت‌ها و ديدگاهى نوين بود كه در روند مبارزه ضد اسرائيلى دهه‌هاى ٣٠ و ٤٠ ش./ ٥٠ و ٦٠ م. پديد آمد. هم اكنون مى‌كوشيم اين ديدگاه نوين را بررسى كنيم.
سازمان فتح و ديگر گروه‌هاى شبه نظامى فلسطينى، محصول نااميدى فلسطينيان مبارز از رژيم‌هاى عرب در دفاع از حقوق مردم فلسطين به‌شمار مى‌روند. افزون بر اين، حتى گاه كشورهاى عرب موانعى در پيش فعاليت‌هاى ضد اسرائيلى پديد آورده‌اند. صلاح خلف، مشهور به ابو اياد، از بنيان‌گذاران سازمان فتح، در اين باره مى‌گويد:
به‌عنوان نمونه، رفيق ما، ابو جهاد (: خليل الوزير) يكى از بنيانگذاران فتح، كه در حال حاضر عضو كميته مركزى سازمان آزاديبخش فلسطين [: ساف‌] است، در سال [١٣٣٣ ش.]/ ١٩٥٤ [م.] يك شبيخون از غزّه به اسرائيل را سازمان داد، امّا بلافاصله از طرف سازمان امنيت مصر دستگير شد. «١» بنيانگذاران فتح، علّت ناكامى جنبش‌ها و حركت‌هاى ضد صهيونيستى و اسرائيلى گذشته را در نبود سازمانى منسجم، وابستگى به رژيم‌هاى عرب و جذب نكردن يهوديان مخالفِ اسرائيل دانسته‌اند.