ساف از تولّد تا پايان رياست احمد شقيرى، تحت نفوذ دولت‌هاى عرب باقى ماند. در اين دوره، كشورهاى عرب مبارزه مسلّحانه ضد سرائيلى ساف را سازمان و سامان مى‌دادند. در واقع، اتحاديه عرب، ساف را از آن رو پديد آورد كه فعّاليت سياسى و نظامى فلسطينيان را تحت نظارت و اختيار خود نگاه دارد و حتى برخى كشورها از ساف براى سركوبى مخالفان خود سود مى‌بردند.
به‌ديگر سخن، سال‌ها هيچ فعّاليتى، كه نشان از هويّت فلسطينى در مصاف با اسرائيل باشد، بروز نكرد. اما در ١٣٤٢ ش./ ١٩٦٣ م. يك اتحاديه ملّى فلسطينى پديد آمد كه قانون اساسى «١» موقّت فلسطين را به تصويب رساند. اين اتحاديه، در همان سال، طرحى براى تأسيس يك مجلس ملّى، كه حكومت فلسطينى را برگزيند، سامان داد. شوراى اتحاديه كشورهاى عرب «٢»، طرح مزبور را تأييد و احمد شقيرى را به‌عنوان نماينده فلسطين در اتحاديه عرب منصوب كرد. سال بعد، سران عرب، احمد شقيرى را مأمور يافتن بهترين شيوه سازماندهى ملّت فلسطين براى نيل به استقلال آن كشور كردند. وى پس از مذاكره با دولت‌هاى عرب و فلسطينيان، تأسيس سازمانى فلسطينى بر پايه منشور ملّى فلسطين را پيشنهاد كرد و پس‌از تصويب آن به‌وسيله كنگره ملّى فلسطين در ١٣٤٣ ش./ ١٩٦٤ م. ساف را تشكيل داد، و خود به رياست كميته اجرايى سازمان جديدالتأسيس برگزيده شد. «٣» در زمان رياست شقيرى، دو ديدگاه در ساف درباره چگونگى مبارزه‌