فلسطين و صهيونيزم - حسنی، مهدی - الصفحة ١٨
مكماهان «١» مبنى بر كمك انگليس به استقلال اعراب، در ١٢٩٤ ش./ ١٩١٥ م. وارد جنگ عليه عثمانى شد، و سهم بزرگى از پيروزى متفقين را به خود اختصاص داد. اما انگليسىها براساس قرارداد سايكس- پيكو «٢»- منعقد در ١٢٩٥ ش./ ١٩١٦ م.- بخش وسيعى از ممالك عربى و از جمله فلسطين را در اختيار گرفتند، و سپس بر پايه اعلاميه «٣» بالفور «٤»- صادر شده در ١٢٩٦ ش./ ١٩١٧ م.- فلسطين را براى تشكيل وطن ملى يهود، به صهيونيستها وعده دادند. سرانجام، بهرغم مخالفت اعراب، كنفرانس سانريمو (: شوراى عالى متفقين در ١٢٩٩ ش./ ١٩٢٠ م.) فلسطين را به شرط اجراى اعلاميه بالفور به تحت حمايت انگليس درآورد. در ١٣٠١ ش./ ١٩٢٢ م. جامعه ملل نيز كفالت فلسطين از سوى انگليس را، كه متضمن تشكيل وطن ملى يهود، به رسميت شناختن آژانس يهود، مشروع دانستن صهيونيسم و پذيرش مهاجرت يهوديان به فلسطين بود، تصويب كرد. اين اقدامات زمينههاى تأسيس دولت اسرائيل در ١٣٢٧ ش./ ١٩٤٨ م. را فراهم آورد.