كرانه باخترى رود اردن و منطقه غزه، مورد تصويب قرار گرفت. «١» انتفاضه: «٢» نااميدى مردم از دولت‌هاى عربى و ساف براى بازپس‌گيرى فلسطين و تأثير انقلاب اسلامى ايران، روندى نوين از قيام و مبارزه عليه اسرائيل را پديد آورد كه آن را «انتفاضه» مى‌خوانند. انتفاضه با هدفِ رفع اشغال فلسطين، در پاييز ١٣٦٦ ش./ ١٩٨٧ م. با نيرويى بسيار پا به عرصه حيات سياسى گذاشت، به‌گونه‌اى كه حكومت‌هاى عربى و گروه‌هاى فلسطينى را به دنباله‌روى از خود وادار ساخت، و براى نخستين بار، اسرائيل را با خطرى جدى از درون رو به رو كرد. بدين سان، اسرائيل براى نخستين بار، موضعى دفاعى برگزيد و مهاجرت يهوديان به اسرائيل كاهش يافت. از اين رو، اسرائيل كوششى گسترده براى مهار آن آغاز كرد، ولى هيچ يك از اين كوشش‌ها (مانند تأسيس دولت خودگردان فلسطين) تاكنون نتوانسته است انتفاضه را سركوب يا متوقف كند. «٣» اهميت سوق الجيشى‌ برخلاف آنچه صهيونيست‌ها ادعا مى‌كنند، طرح نخستين تأسيس يك كشور يهودى در فلسطين، از آنان نيست، بلكه طراحان اصلى، قدرت‌هاى استعمارى بوده‌اند. به بيان ديگر، پيشنهاد يهودى‌سازى فلسطين از سوى فرانسه و انگليس و پيش از توصيه تئودور هرتصل، «٤» پايه‌گذار صهيونيسم (: متوفى ١٢٨٣ ش./