تأثير پذيرى ساف از انتفاضه‌ تأثير انتفاضه بر ساف، تأثيرى چندگانه و پيچيده بوده است. وقوع انتفاضه ابتكار عمل مبارزه ضد اسرائيلى را از دست ياسر عرفات بيرون آورد، انتفاضه سازشكارى ساف را محكوم كرد و از اين رو، موجوديت ساف را با تهديد رو به رو ساخت و به موقعيت اين سازمان، به‌عنوان تنها نماينده مردم فلسطين، آسيب رسانيد. از اين رو تلاش ياسر عرفات براى متوقف ساختن انتفاضه به شكست انجاميد. همچنين كوشش عرفات براى تغيير شيوه مبارزه انتفاضه از حالت خصومت‌آميز به حالت مسالمت‌آميز به جايى نرسيد و مردمِ انقلابى فلسطين اين توصيه عرفات را نپذيرفتند كه آنان بايد به راهپيمايى‌هاى آرام تن دردهند. «١» ديگر آن كه، تضعيف يا حذف ساف به زيان اسرائيل است؛ زيرا حذف ساف، اسرائيل را ناچار مى‌سازد كه با اصول‌گرايان اسلامى، چون حماس روبه‌رو شود و با آنان بر سر مسائل فلسطين به مذاكره بپردازد.
بنابراين، اسرائيل روش مسالمت‌جويانه ساف را بر منش خصومت‌آميز گروه‌هاى اصولگرا ترجيح مى‌دهد و از اين رو به استحكام روابط خود با ساف پرداخته است. اين نزديكى و گسترش روابط، نتايجى براى طرفين در پى داشته كه از آن جمله است:
١- اسرائيل براى گسترش نيافتن انتفاضه، با اعطاى خودگردانى محدود غزّه- اريحا (١٣٧٢ ش./ ١٩٩٣ م.)، اجراى آن (١٣٧٣ ش./ ١٩٩٤ م.) و توسعه‌اش به كرانه باخترى رود اردن (١٣٧٤ ش./ ١٩٩٥ م.)