مرزى اسرائيل حمله كردند و هجده اسرائيلى را به قتل رساندند. اين گروه اعلام كرد كه هدف از انجام اين عمليات، ايجاد اغتشاش در روند گفت و گوهاى صلح ژنو بوده است. در پاسخ به اين عمل، نيروهاى نظامى اسرائيل به چند شهر لبنان «١» حمله كردند. «٢» افزون بر فلسطينيان، دولت‌هاى عرب نيز با گفت و گوهاى صلح ژنو مخالف بودند، به‌گونه‌اى كه ششمين (: آبان ١٣٥٢ ش./ نوامبر ١٩٧٣ م.
الجزيره) و هفتمين (: مهر ١٣٥٣ ش./ اكتبر ١٩٧٤ م. رباط «٣») كنفرانس سران عرب، نه تنها از برپايى كنفرانس صلح استقبال نكرد، بلكه پذيرش هرگونه تلاش سياسى براى پايان دادن به منازعه اعراب و اسرائيل را رد كرد. همچنين، از كشورهاى غربى خواست كه موضع اعراب را در برابر اسرائيل تأييد كنند، و تحقق اين درخواست را شرط رفع و لغو تحريم نفتى عليه آن كشورها دانستند. اما كشورهاى غربى، كه حلّ مناقشه اعراب و اسرائيل را به بهاى از دست رفتن اسرائيل نمى‌خواستند، توجّه‌اى به پيشنهادهاى اعراب نكردند. «٤» با روى كار آمدن جيمى كارتر،- رئيس جمهور آمريكا- بر باور شوروى و كشورهاى عرب به اين كه كنفرانس صلح به نتايجى در خور دست مى‌يابد، افزوده شد. از اين رو، روس‌ها با صدور بيانيه‌اى مشترك با