انگليس در دوران قيمومت، مغاير با مفاد اعلاميه بالفور و محتواى حكم قيمومت جامعه ملل بود و حتّى برخلاف حكم قيمومت، دولت قيّم از ارائه خدماتى كه براى آن‌ها حكم قيمومت دريافت كرده بود، ناموفق ماند. «١» سازمان ملل متحد و مسأله فلسطين‌ در مهر ١٣٢٤ ش./ ژوئيه ١٩٤٥ م. حزب كارگر، كه علاقه‌اى كمتر به ادامه سلطه امپراتورى انگليس بر جهان نشان مى‌داد، در انتخابات آن كشور به پيروزى رسيد. «٢» اين حزب، در بهمن/ نوامبر همان سال، با تشكيل يك كميسيون آمريكايى- انگليسى موافقت كرد و اين كميسيون خواستار جانشينى قيمومت سازمان ملل متحد بر قيمومت انگليس شد.
در مهر/ ژوئيه سال بعد، انگليس پيشنهاد تقسيم فلسطين به دو ايالت عرب و يهود را مطرح ساخت. در ١٣٢٦ ش./ ١٩٤٧ م. سازمان صهيونيسم جهانى نيز پيشنهادى مشابه را تصويب نمود. امّا همه اين طرح‌ها به علت مخالفت برخى جناح‌هاى ذى‌نفع به‌كنار گذاشته شد.
بنابراين، انگليس در تير ١٣٢٦ ش./ آوريل ١٩٤٧ م. تصميم خود مبنى بر واگذارى مسأله فلسطين به سازمان ملل متحد را به آن سازمان اعلام كرد. «٣» سازمان ملل متحد پس از دريافت درخواست رسمى دولت انگليس، كميته‌اى به نام «كميته ويژه سازمان ملل متحد درباره فلسطين» با يازده‌