يهودى يا صهيونيسم براى تشكيل دولت يهود مطرح مى‌كند، مورد ترديد جدى قرار داده‌اند؛ زيرا:
اوّلًا، صهيونيسم جريانى غير دينى است و از اين رو نمى‌تواند با تكيه بر عناصر سازنده دين، به حيات خود مشروعيت بخشد.
ثانياً، يهود، يك نژاد نيست، بلكه يك دين است، آن هم دينى كه پيروان پراكنده‌اش در هيچ نقطه جهان داراى اكثريت جمعيتى نبوده‌اند.
ثالثاً، يهود يك ملت نيست؛ زيرا يهوديان از عناصر تشكيل دهنده ملت، چون زبان و دشمن مشترك برخوردار نيستند.
رابعاً، صهيونيسم با طرح قوم برگزيده بودن يهود، در پى سلطه بر جهان است، درحالى كه حتى برترى و برگزيدگى راستين نيز نمى‌تواند وسيله‌اى بر مشروعيت بخشيدن به رفتار سلطه‌گرايانه باشد.
خامساً، اگر فلسطين قبله‌گاه ويژه يهوديان است، پس چرا بيشتر يهوديان آن را نمى‌شناخته و حتى درباره موقعيت جغرافيايى آن نيز بى‌اطلاع بوده‌اند.
سادساً، ناسيوناليسم صهيونيستى به شكلى افراطى درآمده و بشر امروز به هيچ رو قادر به تحمل ناسيوناليستى نيست كه براى تحقق اهداف خويش، به كشتار، خشونت، ازدواج قومى و رفتار ناپسند دست مى‌زند. «١»